માધવ કયાંય નથી મધુવનમાં

ફૂલ કહે ભમરાને, ભમરો વાત વહે ગુંજનમાં:
માધવ, કયાંય નથી મધુવનમાં.
કાલિન્દીના જલ પર ઝૂકી પૂછે કદંબડાળી,
યાદ તને બેસી અહીં વેણુ વાતા’તા વનમાળી?
લહર વમળને કહે, વમળ એ વાત સ્મરે સ્પંદનમાં:
માધવ, કયાંય નથી મધુવનમાં.
કોઈ ન માગે દાણ કોઈની આણ ન વાટે ફરતી,
હવે કોઈ લજ્જાથી હસતાં રાવ કદી કયાં કરતી!
નંદ કહે જશુમતીને, માતા લાલ ઝરે લોચનમાં:
માધવ, કયાંય નથી મધુવનમાં.
શિર પર ગોરસમટુકી મારી વાટ ન કેમે ખૂટી,
અવ લગ કંકર એક ન લાગ્યો ગયાં ભાગ્ય મુજ ફૂટી;
કાળજ કહે આંખોને, આંખો વાત વહે અંસુઅનમાં:
માધવ, કયાંય નથી મધુવનમાં.

- હરીન્દ્ર દવે